گزیده ای ازکتاب علی (ع)دردانه آفرینش،به مناسبت عیدسعیدغدیر

گزیده ای ازکتاب علی (ع)دردانه آفرینش،به مناسبت عیدسعیدغدیر

زبان گشودن درباره خورشيد ولايت و سرور امامت و كوثر هدايت و مهر بى بديل مروّت و جوانمردى و اسوه

شجاعت و اخلاص و كمال و چهره درخشان ولايت مولاى متقيان امير مؤمنان على( عليه السلام) كارى بس دشوار و سخت است چرا كه زبان بشر در بيان آن همه كمالات و فضائل آن حضرت الكن وقاصر است و جامعيّت محاسن و كمالات آن حضرت به حدّى است كه پى بردن به آن براى عقول محدود بشرى ميّسر نبوده و زبانها هم توان و كشش بيان آن همه برترى و فضيلت فوق العاده حضرت را نداشته و تنها قرآن كريم است كه مى تواند در آيات شريفه خويش آن حضرت را در جاى جاى سوره ها و آيات به ما معرفى كند و خصوصيات آن برگزيده الهى را براى ما بيان كند كه در عرفان و علم بيكرانش آيه علم الكتاب را بيان كرده و در طهارت و پاكى طينتش آيه «تطهير» و بر كرامت و بزرگى شأن و مقامش آيه ميثاق ولايت كفايت مى كند و حديث قدسى در شأن و مقام آن حضرت مى فرمايد:

«لَوْاِجْتَمَعَ النَّاسَ كُلُّهُمْ عَلى حُبِّ عَلِّى ابْنِ اَبيطالِبْ مَا خَلَقْتُ النَّارْ» (انوار الولايه ص 16)

اگر همه مردم بر محبت و دوستى على ابن ابيطالب اجتماع مى كردند هرگز جهنم را خلق نمى كردم. (پاكراه، محمد حسن)

و در كرامت و بزرگى آن حضرت همين آيه شريفه از قرآن كريم بس كه مى فرمايد:

«يَا اَيُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ مَا اُنْزِلَ اِلَيكَ مِنْ رَبِّكْ وَ اِنْ لَمْ تَفْعَلْ فَمَا بَلَّغْتَ رِسَالَتَهُ وَ اللّهُ يَعْصِمُكَ مِنَ النَّاسِ اِنَّ اللّهَ لا يَهْدِىَ الْقُومَ الظّالِمينْ»(مائده آيه 67)

اى پيامبر آنچه از امر خدا بر تو نازل شد به خلق برسان كه اگر نرسانى تبليغ رسالت و اداء وظيفه نكرده اى و خدا تو را از شر و آزار مردمان محفوظ خواهد داشت بيم مكن و دل قوى دار كه خدا گروه كافران را به هيچ راه موفقيتى راهنمايى نخواهد كرد(آيه راجع به غدير خم در شأن حضرت على ( عليه السلام))

پس واضح است كه مقام امام على ( عليه السلام) آنقدر در نزد پروردگار ارزشمند است كه رسالت پيامبر را در گرو تعيين وصى و جانشين قرار دادن امام على ( عليه السلام) قرار مى دهد و مى فرمايد كه اگر آنرا اعلام نكنى اداءوظيفه نكرده اى. بنابراين ضمن اينكه در اين وادى بضاعتم را اندك و ناچيز مى دانم و خويشتن را ناتوانتر از آن تصور مى كنم كه چيزى در مورد ائمه معصومين و حضرت على ( عليه السلام) بنگارم آنچه را كه تمامى نويسندگان و مشاهير عرب و عجم اعتراف به عجز و ناتوانى از توصيفش و بيان فضائل و كمالاتش دارندزيرا او بر قلّه اى از انسانيّت و حدود والاى انسانى قرار گرفته كه دست كوته بشر را ياراى رسيدن و نيل به آن نيست و چون شمّه اى از كرامات آن بزرگوار به مشام هر انسان آزاده و پاك فطرتى كه خود را محدود و مقصور و بسيار پايين تر از فضائلى مى بيند كه در على ( عليه السلام) مشاهده مى كند برسد به اميد لطف و كرمش بر طريق او گام می نهد و كلامش را نجواى عاشقانه خويش با معبودخود قرار مى دهد و طبع و سرشت خويش را بر قريحه خوشبوى او نوازش مى كند بنابراين اين بنده كمترين و شيفته راه امير مؤمنان على ( عليه السلام) قلم را در گرو و لاى خالص او نهاده و از خداى خويش و مولاى خود مى خواهد تا در اين راه بر مسلك بنده نوازى مساعدتش نموده تا اين كتابت ناچيز خود را به پايان رسانده و در زندگى پيرو ومريد آن امام همام باشد.انشاء ا...